ننه ننه بود
*ننه،ننه بود*
قدیما دم صبح قبل از اینکه ستاره صبح بزنه ننم بیدار میشد.
یه لگن خمیر در ست میکرد و شروع میکرد به پختن نون.....تنهای تنها.
کارش تا نزدیکای ناشتایی طول میکشید.بوی نونش تا ده تا خونه اونطرفتر میرفت.
نون تیری دست پخت مادر مشهور بود.
رنگ نوناش عین زرده تخم مرغ ،کاملا پخته.دورش و وسطش عین هم بود،نازک ،ترد ،خوشبو و خوشمزه.
نونش که تموم میشد،تیر و تخته رو میبوسید و جمع میکرد.
بچه هارو بیدار میکرد و بساط ناشنایی رو میچید.
نون تازه،پنیر باصری و چای تازه دم،ماست و کره با نرمه قند....سفره ای کم رنگ اما بسیار خوشبو و یکرنگ.
هشت نه تا بودیم.همه سر یه سفره.
یادم نیست ننم لقمه برامون بگیره، ولی همه عین گرگ میخوردیم.سر سفره ناز نازی و سوسول بازی و اینچیزا نداشتیم،باید زرنگ باشی وگرنه بین این همه ادم بی رحم کلاهت پس معرکه بود و تا ظهر گرسنه میموندی..لقمه اولی رو نخورده،دومی رو اماده میکردیم.
خلاصه حالی میکردیم با همین مختصرهای اما مفید.
ننه قبل از همه تموم میکرد و میرفت سراغ قالی.
بسکه زرنگ بود و مغرور همیشه تنهایی قالی دار میکرد.بافت کسی رو در حد خودش نمیدونست.باور کنین قالی دوگز ونیمی رو تنهایی میبافت.
بسکه قالی ها رو خشک و شیک و خوش نقش میبافت، قبل از تموم شدن، مشتری های زیادی تو اقوام داشت و برای خریدش بیعانه میدادند. ولی همیشه پدر با فروش قالی های مادر مخالف بود.
تا نزدیکای ظهر قالی میبافت .ظهر واسه ناهار دادن به بچه ها کار رو تعطیل میکرد.
تو همین فرصت ضمن تدارک ناهار، ظرف ها و لباس بچه هام میشست.
کی فرصت میکرد و جارو میکشید و خونه رو مرتب میکرد رو اصلا یادم نیست.ولی خونه همیشه تروتمیز و وسایل همیشه مرتب بود.
بعد از ناهار هم دوباره قالی،قالی قالی.بافتن تا نزدیکای گرگ و میش هوا ادامه داشت.
دوشیدن گله و درست کردن ماست و مشک زدن های سحر و جوشاندن دوغ و دوراغ و تهیه کشک بنظرم کارای فرعی بود.
راستی قره هم درست میکرد.لور و خلاصه و روغن هم درست میکرد.
نمیدونم شاید اون وقتا شبانه روز طولانی تر بود وگرنه این همه کار آنهم توسط یک بانو در یک شبانه روز کمی باورش سخت هست.
روم نمیشه بگم مادرم خیاطی هم میکرد،چون میترسم بگین شاید دارم غلو میکنم.روی سرش با دیگ اب می اورد و داغ میگرد و بچه ها رو هم حمام میکرد.
بگذریم از جارو کردن هر روزه حیاط دراندردشت با جاروی دستی،روانه کردن پسرها و دخترها به مدرسه و .....بقیه رو دیگه بیخیال.....
هرجور فکر میکنم الان با پنج تا مامان هم اون کارا انجام نمیشه...
ولی ننه من ،ننه بود...
عادل کرمی
