قلعه سفید زادگاه من

در وسط جنگلهای بلوط، که پوشش کوهستانی منطقه است (راشک)، تاکستان وسیع و سرسبزی وجود دارد که در اطراف آن درختان بادام و زردآلو کاشته شده است. این  تاکستان سندی گویا از رنج چندین ساله انسانی پرتلاش و نستوه در این منطقه دورافتاده و فراموش شده است. در اطراف این تاکستان بزرگ انبوهی از قلوه سنگ انباشته شده که به صورت دیواره ای برای محافظت درختان انگور از هجوم دامهای عشایر درآمده است.
برچسب‌ها: راشک ممسنی
ادامه مطلب

عروسی لری از دیر باز در ممسنی مملو از هیجان امید و عشق بوده و هست در روزگاران نه چندان دور عروسی در میان مردمان ممسنی از چند روز میگذشته حتی به هفته هم میکشیده یادم هست بچه بودم عروسی پسر عمویم در بهلو یک هفته طول کشید اما در بحث واکاوی ازدواج این نکته حایز اهمیت است که عروسی خود به تنهای حلال بسیاری از مشکلات بین فامیلی بین طایفه ای ... ودر نهایت محلی میباشد در عروسی لری قبل از هر چیز کدورت ها باید به گوشه ای برود با به کلی از بین برود گاهی عروسی  باعث میشود که کدورتی که در طی ده های متمادی حل نگردیده حل شود البته این بحث خارج از مسایل مربوط به خون بس میباشد این ازدواج از رضایت طرفین شکل خواهد گرفت و داستان جدایی برای خودش دارد بعد از مراحل خواستگاری با همان(قاصدی) مشورت با عمو دایی ... روز عروسی تعیین میگردد که به رسم معمول یکی از روزهای اعیاد مذهبی خواهد بود در یکی از شبهای منتهی به عروسی بزرگان فامیل گرد هم می ایند و در مورد اینکه چه خانواده های به عروسی خوانده شوند به بحث مینشینند و در نهایت چند صد نفری به عروسی دعوت میشوند یکی از موضوعات جالبی که  دوست دارم در مورد ان بنویسم خرید لباسهای پر زرق و برق مخصوص خانوم ها میباشد دختر های جوانتر فامیل در این میان بیشتر به تکاپو خواهند افتاد تا شاید در این گیرو دار بتوانند زیبایی خود را به رخ همسر اینده بکشانند و نامزدی برای خود دستو پا کنند البته موضوع به این سادگی هم نخواهد بود اما جای امیدواری هست .

عروسی لری با رقص زیبای سنتی مردم ممسنی زیبای خود را نشان خواهد داد مخصوصا رقص معروف به سه پا دسته جمعی خانوم ها  با ان لباسهای زیبا عکسهای زیبای دارم اما متاسفانه نمی توانم انها را به دلیل حریم خصوصی افراد منتشر کنم این روزها در مورکی عروسی  پشت عروسی به پا است و دختر های دم بخت یکی یکی به خانه بخت خواهند رفت.

 

 

 

 

 

 

برچسب‌ها: نوراباد ممسنی, ممسنی, عکسهای ممسنی

ایام نوروز در سرزمینم ممسنی بسیار زیبا و رنگارنگ است مناظر زیبا و دیدنی اش کم نیست از دشمن زیاری که هم مرز سپیدان است تا باشت که با بایتخت طبیعت ایران همسایه می باشد اما جایی که از قدیم الایام نیاکانم در ان ساکن بوده اند منطقه جاوید است که بسی زیبا و دیدنی میباشد که دل هر بیننده ای را میفریبد به نظرم میرسد چیزی که بیشتر باعث ای جذابیت میشود درختان تنومند بلوط میباشد که قدمتشان گاهی به بالای دویست سال میرسد این را از انجا میگویم که به نقل از پدرم و او هم از بزرگترهای فامیل شنیده است از انجا که ممسنی نسبتا گرمسیر میباشد وجود درختان بلوط در این ناحیه بسیار مفید می باشد از حیث سایه ی بی نظیرش به همه دوستان پیشنهاد میدهم اگر فرصتی کردند حتما به منطقه محروم اما زیبای جاوید سری بزنند   گوشه ای از ای زیبایی در تصاویر پیداست..       

 

 

 

 

 

 

 

 

برچسب‌ها: ممسنی, مورکی, بهلو, جاوید

---

روستای مهرنجان یكی از روستاهای بسیار زیبای شهرستان ممسنی می باشد كه در قسمت شمالی این شهرستان و در كوهپایه های  كوه رنج واقع شده است وجود یكی از شاخه های رودخانه فهلیان در این منطقه و چشمه های پر آب و زیبا كه موجب ایجاد باغهای زیبا در روستا شده است به این روستا زیبایی خاصی بخشیده است روستای سرسبز مهرنجان در فاصله45كیلومتری شمالغرب ممسنی و در دهستان جاوید واقع شده است روستای خوش آب و هوا و دیدنی مهرنجان كه به قول یكی از ایرانگردها سیمایی شبیه به ماسوله گیلان دارد دارای تفرجگاه های بسیار جذاب می باشد كه اگر مدیران شهرستان به آن توجه كنند میتواند به یكی از قطب های گردشگری استان و كشور تبدیل شود وجود چشمه سارهای پر اب. رودخانه خروشان .جنگلهای طبیعی و باغ های سرسبز و وسیع بر جذابیت این روستا افزوده است

---

مردم این روستا دارای هوش فراوان قلبی مهربان و خویی مهمان نواز هستند از لحاظ علمی دانش آموزان بسیار مستعدی دارد وجود تعداد زیاد دانشجو در دانشگاه های معتبر كشور احراز رتبه های تك رقمی و دو رقمی در ادوار مختلف كنكور سراسری معلمان و بهیاران بومی و وجود نخبگان و تحصیلكرده های با مدارك علمی بالا در كشور گواه این ادعاست كه مردم رو.ستای مهرنجان با وجود محرومیت ها و محدودیت ها بازهم توانسته اند از افتخار آفرینان شهرستان شوند و جایگاه ی والای علمی در سطح منطقه و كشور احراز نمایند

 از لحاظ پایبندی به نظام جمهوری اسلامی تقدیم بیش از 20 شهید و ده ها جانباز آزاده و ایثارگر آنهم در روستای كم جمعیتی مثل مهرنجان حقانیت این دیار فرهنگی و شهید پرور را اثبات میكند از نظر شغلی به دلیل وجود منابع طبیعی اغلب به كشاورزی و دامداری مشغول هستند تعداد فارغ التحصیلان دانشگاهی بسیار بالاست كمتر خانواده ای در مهرنجان هست كه یك دانشجو نداشته باشد لیكن نبود شرایط مناسب اشتغال آمار بیكاری را بالا برده است كه اگر مسولین فكری برای اشتغال جوانان این منطقه نكنند قطعا از لحاظ فرهنگی و اقتصادی ضربه جبران ناپذیری بر پیكره فرهنگی این روستا وارد خواهد شد

عکسهای زیبا در ادامه مطلب ببینید
ادامه مطلب

ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ    ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺗﺮﺍﮊﺩﯼ ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺣﺪﻭﺩ ﺩﻭﯾﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ 1230 ﻫﺠﺮﯼ ﻗﻤﺮﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﺷﺎﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﺿﻌﻒ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺍﯾﻼ‌ﺕ ﻭ ﻃﻮﺍﯾﻒ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮﯾﻬﺎﯼ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺗﻈﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﻏﯿﺮﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﺎﻭﯾﻦ ﺧﺎﻥ، ﮐﺪﺧﺪﺍ، ﺭﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ... ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﻋﺸﯿﺮﻩ ﺍﯼ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺧﺎﺻﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﺍﺭ ﻣﻌﺎﺵ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﺎﻥ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﺎﯾﺤﺘﺎﺝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﻟﯿﺎﺕ ﻭ ﯾﺎ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻧﻬﺎﺩﯾﻨﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ  ﺩﺧﺘﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﺳﺮ ﺑﺮ ﺁﻏﻮﺵ ﭘﺮ ﻣﻬﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﻭ ﭼﺸﻢ ﺩﻭﺧﺘﻪ. ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﭘﺮ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﻮﺩ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﻃﻼ‌ﯾﯽ ﻭ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﻋﺰﯾﺰﺵ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺳﺮﻭﺩ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﻻ‌ﻻ‌ﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻫﻨﮓ ﺩﻟﻨﺸﯿﻦ ﻟﺮﯼ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻟﺬﺗﺒﺨﺶ ﺍﺳﺖ. ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻨﺶ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ. ﻣﺎﺩﺭ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻧﻮﺍﺯﺷﮕﺮﺵ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﻗﺸﻨﮓ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺎﻻ‌ﻥ ﺍﻭ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﺳﻔﺮ ﺑﯽ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺻﺨﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻭ ﺁﺑﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺯﻫﺮﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﯾﻠﯽ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ –ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ- ﺩﺭ ﺩﮊ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﮔﺮﺩ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻧﺪ. ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﺑﯽ ﺍﻣﺎﻥ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﯾﺎﺱ ﻭ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﯼ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ  ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﻃﻼ‌ﯾﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﮔﺮﻩ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﻠﻨﺪﺍﯼ ﮐﻮﻫﯽ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﯾﺞ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﻘﻮﻁ ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﮔﺸﺘﻪ ﺗﺎ ﺍﻧﺪﺍﻣﻬﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﭘﺎﮐﺸﺎﻥ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﺁﺑﻬﺎﯼ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﻭ ﺑﯽ ﺭﺣﻤﺘﺮ ﻭ ﺳﻨﮕﺪﻝ ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻮﻩ ﻣﺠﺎﻭﺭ ﭘﻬﻦ ﮔﺸﺘﻪ ﻭ  ﺩﺭ ﭘﯿﭻ ﻭ ﺗﺎﺏ ﭼﺮﺧﺂﺏ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺭﻭﺩ ﻃﻐﯿﺎﻧﮕﺮ ﺯﻫﺮﻩ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﻏﺎﺑﯿﻬﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺎ ﭘﺮﻫﺎﯼ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ ﻭ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﻗﻬﻮ ﻩ ﺍﯼ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﮐﻮﻩ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻭ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﺯﻫﺮﻩ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ. ﺁﻫﻨﮓ ﺷﺎﺩﯼ ﺳﺮ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻪ ﺣﺠﻠﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ. ﺯﻫﺮﻩ! ﭼﺮﺍ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﭘﺮ ﻣﻬﺮ ﻭﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻧﻮﺍﺯﺷﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﻣﻄﻬﺮ ﻣﺎ ﺩﺭﯾﻎ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺁﺭﺍﻣﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻻ‌ﺑﻪ ﻻ‌ ﯼ ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺯﻻ‌ﻟﺖ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ؟ ﺁﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺘﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻣﻐﺮﻭﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﻭﺑﻮﻡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺑﺎﻻ‌ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ ﭼﺘﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﭘﺮﻧﺪ ﻭ ﯾﺎ ﻋﻘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﺑﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺷﮑﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺷﯿﺮﺟﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻃﻌﻤﻪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺭﺑﺎﯾﺪ ﺍﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﺮﺍﻓﺘﻤﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﺎﺯ ﻧﺸﺪﻥ ﭼﺘﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻤﺎﯾﻪ ﻏﯿﺮﺕ ﻭﺗﻌﺼﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺷﺮﻑ ﻭ ﺣﯿﺜﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺯﺩﻧﺪ. ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻏﺮﻭﺭﺁﻓﺮﯾﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭ ﺍﺫﻫﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺎﺭ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ.  ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﯼ ﯾﺎ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻠﻮ ﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﯾﺎ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻣﻬﺎﺟﻤﯿﻦ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﻭ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﺻﻔﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪﻩ، ﺯﻧﺎﻥ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﮐﻪ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﯾﺎ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﮐﺸﯽ ﯾﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺍﺯ ﺷﺮﻑ ﻭ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﻭ ﺣﯿﺜﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻨﺪ. ﺗﺮﺍﮊﺩﯼ ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺣﺪﻭﺩ ﺩﻭﯾﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ 1230 ﻫﺠﺮﯼ ﻗﻤﺮﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﺷﺎﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﺿﻌﻒ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺍﯾﻼ‌ﺕ ﻭ ﻃﻮﺍﯾﻒ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮﯾﻬﺎﯼ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺗﻈﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﻏﯿﺮﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﺎﻭﯾﻦ ﺧﺎﻥ، ﮐﺪﺧﺪﺍ، ﺭﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ... ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﻋﺸﯿﺮﻩ ﺍﯼ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺧﺎﺻﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﺍﺭ ﻣﻌﺎﺵ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﺎﻥ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﺎﯾﺤﺘﺎﺝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﻟﯿﺎﺕ ﻭ ﯾﺎ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻧﻬﺎﺩﯾﻨﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﯿﭽﺎﺭﮔﯽ ، ﻧﺎﺍﻣﻨﯽ ، ﻗﺤﻄﯽ ، ﻇﻠﻢ، ﺑﯿﻤﺎﺭﯾﻬﺎﯼ ﻭﺍﮔﯿﺮ ﮐﺸﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﺑﺎ، ﻃﺎﻋﻮﻥ ﻭ... ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺤﺮﻭﻡ، ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻭ ﺑﯽ ﭘﻨﺎﻩ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﻭ ﻋﺸﺎﯾﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ. ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﻭ ﻣﺸﮑﻼ‌ﺕ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﺭﻋﺎﯾﺎ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺘﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ. ﺣﻀﻮﺭ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺩﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻭﺭﮔﻮﯾﺎﻥ ، ﺩﺯﺩﺍﻥ ، ﺭﺍﻫﺰﻧﺎﻥ ﻭ... ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﯿﺮﯼ ﺧﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﻣﺤﻤﺪﺻﺎﻟﺤﯽ، ﺧﺎﻥ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺑﮑﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﻧﺎﺭﺍﺿﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﺰﺭﮔﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﻃﺎﯾﻔﻪ  ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻨﯽ ﻣﯿﺮﯼ ﺧﺎﻥ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻭﻟﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺑﯿﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻭ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﻧﻘﺶ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﭘﺴﺮ ﻗﺎﯾﺪ ﺍﺑﻮﺍﻟﻘﺎﺳﻢ ﮐﺪﺧﺪﺍﯼ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﮐﺮﺍﯾﯽ ﺑﮑﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﺯﺍ ﻓﺘﺎﺡ ﺧﺎﻥ ﮔﺮﻡ ﺭﻭﺩﯼ ﺩﺭ ﺳﻔﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: «ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﮐﻬﻨﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻞ ﺑﮑﺶ ﮐﻪ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ» ﻭ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮﺍﻧﻪ ﻣﯿﺮﯾﺨﺎﻥ ﻭ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﻭ ﻭﻟﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻧﺪ. ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﻣﺮﺩﯼ ﺯﺭﻧﮓ، ﻣﺘﻬﻮﺭ ﻭ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺑﮑﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ. ﺍﻣﺎ ﻣﺪﺗﯽ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﯽ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻧﺎﺳﺎﺯﮔﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻫﻤﺪﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ ﭘﯽ ﺩﺭﭘﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻼ‌ﯾﻤﺖ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺯﯾﺮﺩﺳﺘﺎﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﺮﺍﯼ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﻫﺠﻮﻡ ﻭﺁﺷﻮﺏ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﻮﺩ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ، ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﻭ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﯿﻞ ﺩﺍﻍ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻮﺭ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. (ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻟﺠﻮﯾﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ). ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺍﺯ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻭﺣﺸﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺍﻭ ﻗﺸﻮﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻬﻤﺎﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﻭ ﺗﻮﭖ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﻗﺸﻮﻥ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﮔﺮ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ ﺩﮊ ﺗﺴﺨﯿﺮﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻗﻠﻌﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﺑﺎ ﺍﺳﺐ ﻭ ﻗﺎﻃﺮ ﮔﭻ ﺣﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﻭﯼ ﻗﻠﻌﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﻣﺮﺍﮐﺰ ﺩﻓﺎﻋﯽ ﻭ ﺳﮑﻮﻧﺘﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺭﺍﻫﻬﺎﯼ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎﯼ ﺷﺘﺮﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ، ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ، ﺳﯿﺎﻩ ﺷﯿﺮ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﻭ ﺯﺭﯾﻦ ﮐﻼ‌ﻩ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﺑﻮﺩﻩ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﮔﭽﯽ ﻭﺳﻨﮕﯽ ﺑﺎ ﺗﯿﺮﮐﺶ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﻭﺍﻥ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﺻﻠﯽ ﺷﺘﺮﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺍﺻﻠﯽ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺷﺘﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺭﺑﺎﻧﺎﻥ ﺧﺎﻥ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮﺩ  ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ  ﻗﻨﺎﺕ ﻭ ﭼﺎﻫﻬﺎﯼ ﺁﺏ ﺑﺎﻻ‌ﯼ ﻗﻠﻌﻪ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﻭ ﺑﺎﻏﻬﺎﯼ ﻓﺮﻭﺍﻥ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺁﺛﺎﺭﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ، ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﻏﻬﺎﯼ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺩﮐﻔﺎ ﺑﻮﺩﻩ، ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﻗﺸﻮﻥ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻣﺎﺕ ﻗﻠﻌﻪ ﻭ ﺑﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻠﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮﭖ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺮﺏ ﺗﻮﭖ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ، ﺭﺍﻩ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻣﯿﻼ‌ﺗﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ. ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻧﺶ  ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻧﺶ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﮊﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﺤﮑﻢ ﻭ ﻣﺸﺮﻑ ﺑﻪ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺯﻫﺮﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﺋﯿﺲ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩﺵ ﺭﺍﻫﯽ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺯﻧﺎﻥ ﻭﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯽ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺑﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﺳﻢ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻋﺸﯿﺮﻩ ﺍﯼ  ﻭ ﻣﺤﻠﯽ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﺟﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺑﻄﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺟﺴﺪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﺭﺩ ﺷﻮﺩ، ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﺷﻮﻫﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺒﻮﺩ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺪﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﺟﺎﻥ ﺍﺯ ﺷﺮﻑ ﻭ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺑﺎﻗﺮ ﭘﺴﺮ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺣﺪﻭﺩ ﻫﯿﺠﺪﻩ ﻧﻔﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺭﺍﻫﯽ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎﻥ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩﻧﺪ ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻣﯽ ﺭﺳﻨﺪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﺟﺎﻥ  ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻟﯽ ﻣﻬﻤﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﻤﺎﻧﺪ. ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺯﻧﺎﻥ ﻭﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﻧﻔﺮﯼ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻻ‌ﯼ ﮐﻮﻩ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺯﻫﺮﻩ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ. ﺯﻫﺮﻩ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﻃﻮﻻ‌ﻧﯽ ﺑﺎ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﺁﺏ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﺭﻩ ﻭ ﭼﺸﻤﻪ ﺳﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺧﺮﻭﺷﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﺑﻬﺎﯼ ﮔﻞ ﺁﻟﻮﺩ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﭘﯿﭻ ﻭﺗﺎﺏ ، ﮐﺮﺷﻤﻪ ﻭﺍﺭ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﯿﻞ ﺁﺳﺎ ﻭ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﮐﻦ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ  ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻭﺗﺨﺮﯾﺐ ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﭼﺮﺧﺂﺏ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺏ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ. ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﻭ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻣﯿﻼ‌ﺗﯽ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺗﺒﻌﯿﺪ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻭﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭ ﻓﺎﺭﺱ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﺎﺻﺮﯼ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﺣﺴﻦ ﺣﺴﯿﻨﯽ ﻓﺴﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺮﺡ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ: «...ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻣﯿﻼ‌ﺗﯽ... ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻟﯽ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻋﯿﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺗﺒﺎﻋﺶ  ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻞ ﮔﻼ‌ﺏ ﮐﻬﮑﯿﻠﻮﯾﻪ... ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺑﯽ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻞ ﮐﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻣﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺟﺎﯼ ﺩﺍﺩ. ﺍﺭﺩﻭﯾﯽ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺎﻗﺮ ﺧﺎﻥ ﻭﻋﯿﺎﻝ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻞ ﻭ ﮔﻼ‌ﺏ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﻭﮔﻨﺒﺪﺍﻥ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﻣﯿﺮﺯﺍ ﻣﻨﺼﻮﺭﺧﺎﻥ ﻭﺍﻟﯽ ﮐﻬﮕﯿﻠﻮﯾﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺑﯽ ﺭﺍ ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺍﺭﺩﻭ ﻧﺰﯾﮏ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺭﺳﯿﺪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﻋﯿﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺗﺒﺎﻉ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺸﺮﻑ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻞ، ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﻭ ﻋﯿﺎﻝ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻣﺘﺼﺮﻑ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺍﺭﺩﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺳﯿﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﺭﺩﻭ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﺩﻫﺎﻥ ﺗﻔﻨﮕﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻞ ﮔﺸﺎﺩ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﻋﺮﺻﻪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﻭ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺗﻨﮓ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻏﺮﯾﻖ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺯﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﺩﻭﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﻑ ﺍﺳﯿﺮﯼ ﻭ ﻧﻨﮓ  ﺑﯽ ﺳﯿﺮﺗﯽ ﮔﯿﺴﻮ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﮔﺮﻩ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺯ ﮐﻮﻩ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻞ ﮐﻪ ﺍﻗﻼ‌ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺫﺭﻉ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺎﺑﻘﯽ ﺍﺳﯿﺮ ﮔﺸﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﻭﺍﺗﺒﺎﻋﺶ ﺭﺍ ﻣﻘﯿﺪ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ... ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺧﺎﻥ ﻗﺮﭼﻠﻮ ﺳﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺳﻮﺍﺭ ﻗﺮﻩ ﭼﻠﻮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻭ ﻣﯿﻼ‌ﺗﯽ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺗﺎﻓﺖ ﻭ ﺍﺛﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﻣﺎﻩ ﺭﺑﯿﻊ ﺍﻻ‌ﻭﻝ ﭼﻮﻥ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﮐﺸﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺁﻣﺪ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﺧﻔﺘﻪ ﺩﯾﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ... ﻭ ﺑﺎ ﺩﻭﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻧﺶ ﺑﺎﻗﺮﺧﺎﻥ ﻭ ﻫﺎﺩﯼ ﺧﺎﻥ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﺭﺩﺑﯿﻞ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﯾﺞ ﺑﺪﺭﻭﺩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ». ﻣﯿﺰﺍ ﻓﺘﺎﺡ ﺧﺎﻥ ﮔﺮﻡ ﺭﻭﺩﯼ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﻤﺴﻨﯽ  ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ: «ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﭘﺴﺮ ﻫﯿﺠﺪﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺵ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺷﺮﯾﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻧﺪ». ﻃﻮﺍﯾﻒ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﮑﺶ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺷﺮﯾﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﯽ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﺷﺮﯾﻒ ﭼﻮﻥ ﻫﯿﺠﺪﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺑﻪ  ﺑﺮﺭﺳﯽ ﯾﯿﺸﺘﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻧﺪ، ﺩﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﺴﻨﺪﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ ﺍﺯ ﺑﺼﯿﺮﺕ ﻭ ﺩﺍﻧﺎﯾﯽ ﺍﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺷﺮﯾﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻣﻪ ﺍﺳﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﮐﺮﻩ ﺍﺳﺒﯽ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﻩ ﺍﺳﺐ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﻪ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﺮﻩ ﻓﻼ‌ﻥ ﻣﺎﺩﯾﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻗﺎﯾﺪ ﻏﻼ‌ﻡ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﮋﺍﺩ ﺍﺳﺒﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺼﯿﺮﺕ ﺍﻭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺷﺮﯾﻒ ﺭﺍ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺷﺮﯾﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﯽ ﺑﮑﺶ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻧﺪ . ﺷﺮﯾﻒ ﺧﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻣﺘﺪﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺷﯿﺦ ﺷﺮﯾﻒ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﺗﺮﺍﮊﺩﯼ ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻭ ﺗﭙﻪ ﻣﺎﻫﻮﺭﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭ ﺩﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﮐﻮﻫﻬﺎﯼ ﻣﺎﻫﻮﺭ ﻭ ﻣﻤﺴﻨﯽ ﻭ ﻗﻠﻌﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﭘﺮ ﺍﺯ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺭﺍﯾﺤﻪ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺮﻣﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﭘﺎﯼ ﮐﻮﺑﯽ ﻭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ. ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻭﺯﺵ ﻧﺴﯿﻢ ﺩﻟﮕﺸﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺑﺮ ﮔﻠﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﺮﻧﻢ ﺷﺎﺩﯼ ﻭﻧﺸﺎﻁ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺩﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻼ‌ﺏ ﻭ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺯﻫﺮﻩ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻭ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ ﺯﻫﺮﻩ ﮔﻢ ﺷﺪﻧﺪ. ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻗﻠﻌﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺒﻮﺗﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﯾﺎﺭﺍﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﺑﻬﺎﯼ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﻭﺑﻨﯿﺎﻧﮑﻦ ﺯﻫﺮﻩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﻣﻄﻬﺮ ﺁﻥ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺯﻫﺮﻩ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ، ﻭﺍﺭﺩ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺁﺏ ﺗﺮ ﺟﺮﺍﺣﯽ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻫﻨﺪﯾﺠﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﻻ‌ﺧﺮﻩ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎﺭﺱ ﮔﺸﺘﻨﺪ.